AMA's
In artikel 22 van het Kinderrechtenverdrag staat:
“Kinderen die vluchteling zijn, hebben recht op speciale bescherming.”
Voor sommige mensen kan de situatie in het land waar ze wonen zo gevaarlijk worden, dat ze moeten vluchten naar een ander land. Een land waar het wel veilig is en waar ze bescherming, eten en onderdak krijgen. Mensen die op zoek zijn naar een toevluchtsoord waar ze zich veilig kunnen voelen, worden asielzoekers genoemd.
Over de hele wereld zijn miljoenen mensen op de vlucht. In totaal zijn het er ongeveer 35 miljoen. Twee keer zoveel mensen als er in Nederland wonen. Acht miljoen van die vluchtelingen zijn kinderen. Ook kinderen vragen wel eens asiel aan. Sommigen komen met hun ouders, hun broer of zus, oom of tante. Anderen komen alleen, zonder dat ze door een familielid begeleid worden. Als zij jonger zijn dan 18 jaar worden ze Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers genoemd, ofwel AMA’s.
Tot 2001 komen er steeds meer AMA’s naar Nederland. Het zijn voornamelijk jongens en ze komen vooral uit Angola, China, Sierra Leone, Somalië en Guinee. Een flink aantal van hen heeft één of beide ouders verloren. Velen van hen hebben gevangengezeten of hebben geweld meegemaakt. Sommige kinderen zijn op eigen houtje naar Nederland gekomen, anderen zijn door hun ouders meegegeven aan volwassen vluchtelingen omdat zij zelf niet mee konden. Weer anderen zijn met behulp van een reisagent of mensensmokkelaar hiernaartoe gereisd.
De Nederlandse regering vond dat er teveel asielzoekers en ook Alleenstaande Minderjarige Asielzoekers naar ons land kwamen. Daarom heeft ze een nieuwe Vreemdelingenwet ingevoerd die veel strenger is dan de vorige wet. Op 1 april 2001 is de Vreemdelingenwet 2000 in werking getreden. Door deze wet is het moeilijker geworden om asiel in Nederland te krijgen. Ook voor AMA’s is er het een en ander veranderd. Als een AMA niet voor een verblijfsvergunning in aanmerking komt, dan wordt meteen gekeken of hij of zij terug kan naar het eigen land. Als dat niet zo is dan krijgt hij een tijdelijke verblijfsvergunning voor een jaar (op voorwaarde dat de jonge vluchteling meewerkt bij het onderzoek naar wie hij is en waar hij vandaan komt). Deze vergunning kan twee keer met een jaar worden verlengd. In die periode wordt regelmatig onderzocht of de AMA alsnog terug kan. Als een AMA drie jaar achter elkaar een tijdelijke verblijfsvergunning heeft gekregen, dan geldt de ‘drie-jarenregel’. Dit houdt in dat als een asielzoeker drie jaar met een tijdelijke vergunning in Nederland verblijft en nog steeds niet terug kan, dat hij of zij dan mag blijven.
AMA’s die bij aankomst in ons land 15 jaar of ouder zijn, kunnen nooit drie jaar lang zo’n vergunning voor bepaalde tijd krijgen. Zij moeten op hun 18e onherroepelijk terug.
Er zijn enkele organisaties in Nederland die zich het lot van AMA’s aantrekken. Je vindt ze bij de links hieronder. Ook laten we AMA’s zelf aan het woord en bezoeken we in twee tv-uitzendingen het AMA-kamp in Vught.
Meer op internet
VluchtelingenWerk
Samah
Een website over, voor en door AMA’s
Interview met een AMA
Opvang van AMA’s in kampen
VPRO’s Tegenlicht over het AMA-kamp in Vught, deel 1 (video)
VPRO’s Tegenlicht over het AMA-kamp in Vught, deel 2 (video)
|
|
Werkwijze